مراسم چای ژاپنی یا چا نو یو ، مراسم سنتی نوشیدن چای است که در ژاپن قدیم رونق یافت . محققان بر این باورند که در آغاز ، مراسم چای از چین به ژاپن راه یافته و بعدها مردمان سرزمین ژاپن آن را با سبک و سیاق خاص خود تغییر شکل دادند . این مراسم در معابد ذن بودایی به اوج شکوفایی خود دست یافت و به اماکن عمومی نیز راه یافت .

نبوغ ژاپنی بار دیگر جلوه گر شده و نوشیدن ساده ی چای را به مراسمی معنوی بدل ساخت که ساتوری یا بیداری را نشانه میگرفت . در این مراسم که در سکوت کامل برگذار میشود ، میزبان طی تشریفات خاص و با آرامش بسیار ، چای را آماده کرده و به میهمانان تعارف میکند . میهمانان در سکوت ، نظاره گر این مراسم بوده و هیچ کلامی به زبان نمیاورند .

چهار رکن اصلی مراسم چای ژاپنی عبارت است از : هماهنگی ، احترام ، پاکی و آسودگی . این چهار رکن ، خود حاکی از عمق و ژرفای این مراسم سنتی ست که نشانگر روح خارق العاده و نگاه ویژه ی مردمان سرزمین آفتاب تابان به ساده ترین مسائل زندگی ست . مسائلی ساده چون نوشیدن چای ؛ چای با طعم ذن .

(  علی  )

● اگر شوکت و رسوایی ، فراز و فرود ، کوچک و بزرگ را باور کنیم ، حقیقت پنهان میشود .

● تجربه ی ذن ، فهم نیکی و زیبایی ست . تن و روان یگانه اند ؛ به وقت خوراک ، خوردن . به گاه خواب ، خوابیدن .

● این راه ، آن راه ، راهها به دائو می رسند ؛ سر نخی بیاب .

● سرکردن در ورطه ی چون و چرا رنجبار است . زندگی بی چون و چراست .

● زنده ای ؟ زندگی کن ! پس پذیرای مرگ باش . زیستن فهم زندگی ست ، صد سال یا یک شب .

● دانش و معرفت را تفاوتی ست . دانش را می توان آموخت . معرفت اما دریافتنی ست .

(  برگرفته از کتاب نجوای فرزانگان ذن  )

یكی از مباحث و مسائل حاشیه‌ای و بحث برانگیز در آیین بودا ، مبحث دریوزگی یا گدایی راهبان آیین بوداست. امروزه در گروهی از معابد بودایی در سرتاسر جهان ، راهبان بسیاری به تحصیل علوم بودایی و زندگی رهروی اشتغال دارند . در این میان رهروان دوره گرد و بی خانمانی نیز وجود دارند كه از راه دریوزگی ، معاش خود را تهیه می كنند . گروه اول یا راهبان معابد نیز علاوه بر دریافت كمك های خارجی كه از سوی مردم عادی و یا گروهها صورت می‌گیرد، گاه به صورت خود محور به درآمدزایی اشتغال دارند. عمده فعالیت جانبی معابد در گذشته و حتی امروز برزگری بوده و هست ، هر چند كه در همه ی معابد عمومیت چندانی ندارد.
آنچه در دهه های اخیر باعث شگفتی‌ست، حضور راهبان بودایی در بازارهای اقتصادی است كه با دانش پژوهی راهبان در این راستا و استفاده از شبكه جهانی اینترنت همراه شده و در آمدهای حاصله از این بازار كار نوین، جهت استفاده در امور معبد به صندوق مالی دیر تعلق می گیرد . هرچند كه گروه معدودی از معابد بودایی به روشهای درآمدزایی نوین روی آورده اند ، اما بسیاری از معابد هنوز از كمك ها و صدقات خارج از دیر امرار معاش می كنند . در این راستا ، گروهی بر این باورند كه دریوزگی رهروان بودایی، اختلالی ست در نظام اجتماعی و اقتصادی جامعه كه رهروان را به سوی زالومسلكی سوق می‌دهد.
برای بررسی ساختار و عوامل دریوزگی راهبان بودایی ، بن شناسی تاریخی و جغرافیایی آیین لازم می نماید. آنچه مسلم است، پیش از ظهور بودا در هند ، زندگی مرتاضانه و بی خانمانی در آن سرزمین پدیده ای معمول بوده و لذا دریوزگی راهبان بودایی در زمان بودا و پس از آن را نمی‌توان پدیده‌ای نوظهور قلمداد كرد كه راهبان بودایی و یا خود بودا مبتكران آن باشند . در این راستا ذكرمختصر شرحی پیرامون ساختار شناسی جامعه و جغرافیای هند و وضعیت معیشتی مردمان در زمان بودا و پیش از آن به درك فرایند دریوزگی بوداییان كمك خواهد كرد . . . .

( بقیه در قسمت ادامه مطلب )

برای یک لحظه بوی خوشی در فضا وزیدن گرفت

و به سرعت ناپدید شد

یک لحظه ی دلنشین

مثل یک رویا از برابر چشمهایم رد شد

ما ممکن است باز هم یکدیگر را ملاقات کنیم

پس نباید هرگز خداحافظی کنی

هرگز نگو خداحافظ . . .

(  یک شعر هندی  )

چند روزی هست که وبلاگ جدیدی رو درست کردم به نام " دست نوشته های من " که توی اون، دست نوشته ها و گاه داستانهای کوتاهی از خودم رو قرار میدم . امیدوارم اگه فرصتی کردین ، در کنار این وبلاگ به اون یکی هم سری بزنید . برای این نوشته هام رو تفکیک کردم و توی دو تا وبلاگ قرار دادم چون دو موضوع متفاوت هستن و به نظرم جالب نیومد که نوشته هایی رو که هیچ ربطی به شرق شناسی ندارن توی این وبلاگ بذارم و مطالب این وبلاگ کلی از این شاخه به اون شاخه بشه !

آدرس وبلاگ جدیدم رو میتونید اول فهرست پیوندهای این وبلاگ ببینید . . . ممنون .

(  علی  )

 امسال مثل سال گذشته نمایشگاه کتاب توی مصلای امام برگذار شد تا مثل سال قبل انتقادات زیادی در موردش ابراز بشه . حذف نمایشگاه مطبوعات از نمایشگاه کتاب به نظر من باعث شده فضای نمایشگاه خیلی بی روح و بی نمک بشه . نامنظم بودن بعضی از سالنها که البته نسبت به سال گذشته بهتر شده باز هم مشهوده و فضای کلی نمایشگاه کمی به هم ریخته هست .

سالن انتشارات خارجی امسال نسبتا خوب بود و من از غرفه های کتاب ژاپن و کره جنوبی خوشم اومد . نکته جالب برام این هست که غرفه کتابهای ژاپن ، کتابی رو نمیفروشه و کتابهایی که توی غرفه موجود هست فقط برای نمایش اونجا قرار داره و اکثر کتابها در مورد تاریخ و فرهنگ این سرزمین هست . این نشون میده که کشوری مثل ژاپن چطور فرهنگ خودش رو به کشورهای دیگه منتقل و ایجاد علاقه میکنه . درسته که کتابهایی برای فروش ندارن اما مسلما واژه نمایشگاه رو به معنی جایی که برای نمایش محصولات هست رعایت کردن . البته یکی از مسئلان غرفه که از آشنایان من هست گفت که این کتابها بعد از نمایشگاه احتمالا به کتابخونه سفارت ژاپن منتقل میشه که این خبر خوبی بود .

انتشاراتی های داخلی هم عموما فقط برای فروش کتابهای توی انبارهاشون اومدن تا با کمی تخفیف بتونن پولی پارو کنن . درسته که این نوع فروش کالا خوبه اما توی غرفه ها و سالن ها کمتر جایی رو میشه دید که بشه نشست و در مورد موضوعاتی که انتشاراتی ها در موردش کتاب وارد بازار کردن بحث و گفت و گو و تبادل نظر کرد .

توی بخشی از انتشارات خارجی هم غرفه ی موسسه گفت و گوی ادیان قرار گرفته که سری به اونجا زدم و با همکارمون در موسسه گپی زدیم . کتابهایی از رئیس موسسه ، محمد علی ابطحی اونجا به نمایش گذاشته شده و همینطور شماره های منتشر شده ی مجله اخبار ادیان که من عضو هیئت تحریریه اون هستم هم قابل دسترس علاقمندان هست .

بهر حال نمایشگاه امسال هم مثل هر سال شلوغ هست و حاشیه های خاص خودش رو داره . امیدوارم اینطور نمایشگاهها باعث بشه متوسط مطالعه ی ما ایرانی ها که روزی ۲۰ ثانیه هست، کمی بیشتر بشه .

(  علی  )  

بعضی وقتها که برای تکمیل مقالاتم توی اینترنت جستجو میکنم و یا اگه بخوام باکلاس بگم تحقیق میکنم ، به تصویرهای جالبی برمیخورم که بعضی از اونها رو ذخیره میکنم و گاهی بهشون سری میزنم و از دیدنشون لذت میبرم . . .

به خاطر نوع کار و جستجویی که میکنم عموما با شرق دور روبرو هستم و این امر همیشه برام لذت بخش و مفرح هست . بعضی از تصویر ها برای من با وجود سادگی خیلی زیبا هستن مثل عکسی از فرفره های ژاپنی و همینطور نقاشی یا تصاویری از استادان معنوی . . .

چند تا از این تصاویر رو براتون توی ادامه مطلب میذارم و امیدوارم دیدنشون برای شما هم جالب باشه .

 (  علی  )

معبد عمارت طلایی یا کینکاکوجی با نام عمومی روکوئون جی ( به معنای باغ گوزن ) در کیوتوی ژاپن قرار دارد . ساختمان اصلی معبد در سال ۱۳۹۷جهت اقامت شوگون آشیکاگا یوشیمیتسو پس از کناره گیری از سمت سیاسی اش ساخته شده و معبدی مربوط به مکتب ذن رینزایی محسوب می شد . معبد در طول جنگهای اونین چندین بار دچار حریق شد . شکل این معبد به صورت یک چادر بزرگ مطلا بوده و از این رو کینکاکو نامیده می شود . معبد در یک باغ بسیار خوش منظر واقع شده و تمامی سطح سقف ساختمان آن از ورقه های طلای خالص پوشش یافته .

در قسمت ادامه مطلب میتونید عکسهایی از این معبد رو ببینید .

(  علی  )

شماره جدید مجله  اخبار ادیان ( ۲۴ و ۲۵ ) ، اسفند ۱۳۸۶ ، به چاپ رسید . این مجله تخصصی در مورد ادیان ، زیر نظر موسسه گفت و گوی ادیان ( تهران ) تهیه و تنظیم میشه . برای اشتراک مجله میتونید با شماره تلفن : ۲۲۰۴۰۳۴۰ ( موسسه گفت و گوی ادیان ) تماس بگیرید تا از شرایط عضویت مطلع بشید .

توی شماره جدید یه مقاله خبری و یه مقاله تحقیقی - تحلیلی از من به چاپ رسیده که خوشحال میشم اگه فرصتی داشتین اونها رو بخونین و نظرتون رو اعلام کنید ، اسم مقاله هایی که توی این شماره ی مجله اخبار ادیان نوشتم هست :

۱- دین تبتی روی خط آهن چین ( مقاله ای در مورد تحولات تبت بعد از راه اندازی خط آهن تبت )

۲- راهبان قلندر و سنت مقدس دریوزگی ( مقاله ای تحلیلی در مورد دریوزگی* راهبان بودایی )

* دریوزگی = گدایی

 ( علی )